mr. yoso

Trie South Under Recovery DEstroy VOmit LETtucce

2006-10-18T20:01:00.000-07:00

hindi na nga siguro kailangan ng period ang mga bagay-bagay na unti-unting nabibigayan ng linaw o napag-uusapan pero wala pa rin katapusan na tanong kung bakit o ano o ewan at hindi ko na rin alam kung ano ba talaga kasi masaya naman daw kahit magulo tama naman masaya talaga kahit parang laging may naghahanap humahabol nagtatanong minsan nga nakakasawa na ring sumagot kaya naiintindihan ko na ngayon ang mga celebrities na nagsasabing "we're just friends" cliche pero ganun nga talaga siguro tapos nalaman ko may 185 friends pala ako sa friendster pero bakit kahit isa wala akong mapag-kwentuhan ng mga pautot ko sa buhay ko ngayon sabi sakin ng barkada ko nung highschool "ayan ka nanaman..." e anong magagawa ko tsaka hindi ko rin masabing eto nanaman talaga ako kasi iba talaga to at siguro sa lahat ng tao dito sa mundo ako lang tal;aga ang may alam ng tunay kong nararamdaman kabisado ko na kung kelan ako sigurado totoo at jiketime ito na mga siguro yung drawback mung mga past na ginawa ko ngayon kolehiyo na hindi ko naman talaga sinasadya na maging ganito totoo nga siguro ang kasabihan na kung kelan ka naging seryoso tsaka hindi maniniwala sa'yo ang lahat ng tao lahat parang nagsasabing lilipas din yan ang masama pa nito kasama sya sa mga yun kung alam lang nya na ang laman ng ulirat ko ngayon pero masaya naman kahit masakit malungkot nakaw na sandali ewan kailan ba magiging tama ang mali pano kung yung akala mong mali yun pala yung tama at titigil na ang lahat ng kwestyon at pagtatanong at paghahanap at kung ano ano pa kapag may nagtatanong nga sakin puro let's see nalang sinasabi ko sa totoo lang ayaw ko na siyang mawala pa pero pano naman mangyayari yun e hindi naman siya akin sana talaga nauna ako ng onti sa timing pero baka naman ganito rin ang dapat na mangyari para malaman ko rin ang tunay na ibig sabihin ng lab dati talaga ang korneh sakin ng lahat tapos ako korneh na rin ayaw ko nga fati yung nagmumukhang tanga pero ngayon ano na ang tanga ko talaga sana huwag na siyang maguluhan at sana sundin nya ang kung ano mang nararamdaman niya kung saan naman siya masaya tingin ko masaya na rin ako dun basta huwag lang siya maguluhan akala ko madali magsul;at ng walang period at kahit anong puncutation mark mahirap pala kaya eto para matapos lang.

Mistake no. 3

2006-09-10T08:05:00.000-07:00

once is enough. twice, tolerable. but thrice? let's see.

the first fell, then suddenly disappear. the second also fell, but grab something to hold on to. the third, let's see.

let's see.

ang gulo ng - buhay

2006-07-20T13:36:00.000-07:00

teka, may buhay nga pa ba ako? meron pa naman daw. sabi ko sa sarili ko. at pilit kong pinipilit na meron nga. haha. ang saya.

eto lang ha. para sa'yo. baket?!!!!!

wala na talaga akong balak e, pero biglang may bright idea ang isang senior. biruin mo ba namang sabihan akong "it did not stop paris from getting helen of troy" aba lintek, samahan mo pa ng leche.

e ngayon ay nandito na naman ako sa paborito kong gimik, ang manggulo ng buhay ko. ang mag-adik. ang magpaka-leche. isipin mo, buong bataan magwawala kapag may nag-squeal. tres lang kids.

kung, kung sakali mang ma-tanga na talaga ako at masiraan ng bait, at ituloy ang itutuloy, sorry naman. tao lang. ang mga pollens ng elbi ginugulo na naman ako. sabi ng allergic ako dun e. nay, tulungan mo naman ako! aba, baka ikaw e may bright idea rin.

more bright ideas please. urgent.

2006-07-20T13:01:00.000-07:00

The beauty of the text lies in its purest and simplest form. No flowery adjecdtives, no hi-falutin words, no jargons - just words. Sincere and honest, like a baby's breath in the middle of the night, like a child's cry when being spank because of a broken vase.

Innocent but not ignorant, subtle yet progressive. When it strikes you, it wounds to the deepest of your senses. No need for too much twists and turns, of linguistic mastery and knowledge of the world. Just you and the words, then the world will come after it.

When you feel the beauty of your text, there's a power within it. It will free all the insurgencies that cultivate your nerves.

You are the text.
You are the word.
You can be the world.
Of black and white, of you and words.

2006-07-06T09:36:00.000-07:00

who's who and who's not to who.

you're just like any other no one that became someone to a no one and on who's decision i don't know why.
they say you're looking for someone that came out from a no one but still waiting for a someone that was lost for sometime.

and where can this no one start from, maybe from nothing that be something for a someone that's been there for seven hours and counting.
i was warned that a someone like you was made to wreck a no one's something for feeling something for a someone like you.

and there goes this no one and his something, ruuning and walking at the same time while thinking if he can be someone for a someone that has something.

----------------
tired.

password

2006-06-20T13:01:00.000-07:00

10 5 23 5 12

1 14 14 1

10 15 25

decipher.

-------

isipin na lang natin may ibig sabihin ang mga numero sa itaas.

para lang magka-bago

2006-05-21T02:35:00.000-07:00

hay hay hay...nakakapagod pala talagang mapasabak sa workforce ng pilipinas...pero in fairness, rewarding ang bawat araw sa opisina..lalo na kapag maganda yung boss na humahawak sa'yo...,hahaha...ngayon ko napatunayan na hindi lahat ng dapat kong matutunan ay nasa libro, dahil karamihan sa pinapagawa sa'kin ngayon ay natutunan ko sa mga trabaho sa frat at iba pang extra curricular act.buti nalang...

kala ko dati di pa ko ready sumabak sa workforce, yun pal kaya na at with flying colors!!! hahaha...

hanggang sa susunod na lang mga kids... tandaan, di lahat ng bagay ay natutunan sa loob ng klasrum kasama ang mga busangot na mukha ng mga teachers...some things are better learned outside that room...

2006-04-24T00:34:00.000-07:00

hindi lang talaga siguro ikaw ako.
hindi ikaw ang akong nag-aalala kung kumain ka na ba.
hindi ikaw ang akong iniisip kung kamusta ka na mga ba.
hindi rin ikaw ang akong nagsusulat ng pangalan mo sa uluhan ng double deck sa dorm.
hindi ikaw ang akong magttxt sa'yo ng "kumusta naman ang araw? e ang buwan? isama na natin ang bituin?"

hindi ikaw ang ako dahil siguro magkaiba talaga tayo
hindi ikaw ang ako dahil nandoon ka at nandito ako
hindi ikaw ang ako dahil siguro
]
]
]wala namang tayo.

____

ok mga kids, wag masyadong mag-isip ngayong bakasyon ng tungkol sa buhay-buhay, lalo na kung bum ka lang sa bahay...mababaliw kayo...bumili na lang kayo ng ten boxes ng jumbo pencils, yung pang-grade one tapos tasahan niyo na lang. fulfilling and satisfying ang epekto niya sa lungs at heart ayon sa Phil. Association of National Enthusiastic Youth at makakalimutan mo ang kagustuhan mong magpakamatay ...makakalimutan mo rin pangalan mo.

ang mga billboards at ako

2006-04-17T22:46:00.000-07:00

simula noong bata pa ako ay libang na libang akong tumingin sa labas ng bintana habang nagbbyahe, hanggang ngayon. lalo na at naglalakihan ang ang mga billboards ngayon. nakakatuwang isipin na may mga taong willing na i-bandera ang kanilang mga katawan sa madlang tao. iniisip ko lang kung tinitingngan nga ba ito ng mga tao o ako lang ang nagttyagang titigigan ang mga ito?

ano kaya ang nararamdamanng mga artistang nasa billboards, hindi kaya sila natatakot tuwing nadadaanan nila mga billboards nila sa edsa? isipin mong makikita mo ang sarili mong sobrang laki. maganda nga siguro pero kakatakot parin. di ko siguro kayang makita ang sarili ko sa ganoon kalaking mga billboards, mahiyain ako e, kuntento na kong titigan sila. muntik na nga akong sumabit minsan sa bus na nasa harapan ko kasi di ko siya napansin, si heart kasi parang nakatingin sa'kin, tinitigan ko rin siya, di naman matinag, ako na rin ang tumiklop.

pauwi akong los baños kagabi at may mga maliliit na tao akong nakitang may kinukiting-ting sa isang billboard sa slex, at kagabi ko lang nabigyan nga rason kung bakit wala naman ako nakikitang nag-papalit o nag-aayos ng billboards sa umaga. kasi secret lang ang pagpapalit nito, sa gabi siya ginagawa.

magkano kaya ang kinikita ng mga umaakyat sa matataas na scaffoldings ng mga ad space para magkabit ng billboards? may insurance kaya sila? mas malaki kaya kinikita nila keasa dun sa mga nag-co-conceptualize ng mga ito? masarap kayang mag-kabit ng mga malalaking billboards ng malalaking tao?

pero malaki ang pagpapsaalamat ko sa mga billboars sa may edsa hanggang sa slex, sila yung nagsisilbing tv show ko habang nasa byahe. sana mapalagay bdin ako samga billboards, kahit yung kamay o binti, o paa ko lang. hehe.

just like a splendid love song

2006-04-04T23:02:00.000-07:00

hindi ko akalain na itong kantang ito ang una naming mapag-uusapan. hindi pa nun sikat ang mga mokong na kahel at lemonada, pero nagka intindihan kami at napagkasunduang, magaling at maganda ang kanta.

hay, pero sayang.

kilala nga kaya nya talaga ako? hmmm. kasi lagi akong naka-shades dati, maganda kasing self-defence gadget para intimidating kagad yung dating. well, naisip ko lang naman yun. leuj,leuj, leuj...sbgay hindi rin naman kita kilala. pero bakit binabagabag mo parin ang utak kong kinakabag ng ikaw?

Spending my days with you
Is like living in a world of fancy
With all the beautiful people I know
Makin’ love in a world of vivid colours
How often have I been there
Well it really doesn’t matter
As long as we’re together

You and me, together we will journey
To seek and see the colours of our fantasies
Come to life with the stroke of your soothing hands
All the questions of lifeI will come to understand

Seasons come and seasons go
Stars will shine and lose their glow
But every time I try to look back, I know

You and me in love with each other
There will be no problems that will bother
Just the two of us painting a world of our own
Everything is perfect
Just like a splendid love song

yun..sana ay makilala kang muli, tulad ng dati (peram muna jet nitong linya na to ha).

leuj. leuj. leuj.

isang disclaimer

2006-04-03T19:59:00.000-07:00

baka po kasi may mag-isip na para sa kanya yung nahuli kong post.

yung nahuli ko pong post ay para sa isang binibini na klasmeyt ko nung 2nd sem ng A.Y. 2004-2005 dito sa unibersidad ng kabundukan elbi. at uber talagang pinag-iisip ako nitong binibini na to. kahit na saglit lang kaming nagkakasama last sem. yung lagi kong ini-istok baga. yung mukha daw nerd sabi ng iba kong nakakasalamuha pero ang ganda ganda naman. yung astigin na bata parang si darna.

filing ko kasi may isang taga-malayong lupain na baka iniisip na siya ang pinatutungkulan ng mga posts ko, mawalang galang lang po, hindi po para sa inyo yung mga pautot ko dito. peace tayo. medyo harsh e. kitakitz nlng. suri. (smiling face) (poker Face).

di mo lang alam

2006-03-30T18:15:00.000-08:00

dear ikaw,

alam kong alam mo o hindi mo lang alam na nagkaka-ilangan tayo. ako, aaminin kong nailang ako. sa di ko maipaliwanag na dahilan o alam ko naman di ko lang malaman na yun na nga. napansin ko na lamang na parang may nawala. meron ba akong nagawa, o hindi nagawa, o nasobrahan ng ginawa, o pagkukulang na ginawa? gusto ko lang talagang malaman kung meron ba o wala, kung ako lang ba ang nag-iisip ng ganito o naiisip mo rin ba ito? magulo ba, o malabo? bakit? kasi pareho tayong malabo kausap. yun. tapos na ang sem. tapos na ang mga pinagkaka-abalahan. matagal na dapat natanong to kaso, uber busy. ikaw. ako. tingin mo? tapos ngayong may pagkakataon, di ko naman nagawang kausapin ka bago ka umalis. napadpad na nga ako sa direksyon mo ng ilang beses na di ko talaga inaakala tapos wala din naman. wala lang. hay. siguro next time na lang ulit.

nag-iisip sa'yo,
ako

Binabagabag ng kabag ang aking utak

2006-03-22T09:20:00.000-08:00

kapag ang tyan walang laman kinakabag. kapag ang utak maraming laman constipated.
ang hirap mag-isip kapag maraming iniisip. kapag ng-ccram. kapag in lab. kapag malungkot. kapag inaantok. kapag sawi. kapag hindi naririnig ang paboritong tunog. kapag mainit . kapag blangko.

sana masipag na lang ako. kung mangyayari yun, hindi na ako yun. si superman un. pero nagpaka-superman na ko dati, nasawa lang ako, tapos ngayon kelangan ko na ulet ng powers hindi ko maibalik,kryptonite kasi. sana kasama ko si darna baka may maitulong sa mga pautot ng utak ko. e busy naman si darna. hintayin ko na lang maging narda siya kasi dun ko siya nakilala. wala pa masyadong kumakain ng oras niya nun e, e ngayon, like hell. uber busy. daw.

sana di na lang ako nagpagupit. yan tuloy, pakiramdam ko hindi na ako ang ako. pero bago ako magpagupit naisip ko, magpapagupit ako para maging ako ang dating ako, yung wala pa masyadong iniisip, yung parang high school. leche, ngayon pati si gloria naiisip ko na rin. tapos si a**a at si **e* at si*l**, aba, lahat pala sila four lettered names. astig. magkakaiba sila ng ugali, personalidad, pangarap sa buhay etc. pero astig, lahat sila. pero alam niyo, iba-iba ang ako sa bawat four-lettered names na nakasama ko, ewan ko, ngayon ko lang napansin. siguro ganito talaga kapag kinakabag ng ag-ag ang aking utak.

hintay lang

2006-03-12T06:39:00.000-08:00

ito ay galing sa isang linya na kinakabisa ko ngayon...

nakakainis ang ,maghintay. sa lahat, 'yan ang...pano ko ba sasabihin?
ngumangatngat ng pasensiya ko. dati. pero gaya ng lahat ng bagay, napag-aaralan din. nakakasanayan din. ngayon, marunong na akong magdala. nasanay na akong maghintay nang walang pagkainip.

ewan ko ba, fatalistic lang ako.

pero may kutob akong bawat paghihintay, may katapat na gantimpala. maaaring dumating ang hinihintay, maaring hindi. pero hindi nasasayang ang oras. lagi't laging may magandang nangyayari. depende 'yan sa atin.

-kumberasyon

o ano sa tingin mo? hintayin na lang kita?

para sa'yo na iyakin

2006-03-06T21:02:00.000-08:00

As I lit my last stick
and puffed it against my lungs,
the ashes flew towards the zephyr blow.
then the thought of you
find it's way from my asphyxiated fumes
and exhausted sigh.

and i remember you telling me,
"don't fall for me..."

---i cannot fall for you...coz i already did.

------------------

yuck mushy, cheesy, creamy...lahat na...ewe...

-----------------

babay.

2006-02-13T09:20:00.000-08:00

iwasan na ang paggamit sa buwan.
sa gasgas na metaporang patuloy na ginagamit ng mga sumusulat.
maawa tayo sa buwan, wala namang kinalaman yun sa mga himutok, alimpuyo, o panibugho ng mga mangingibig.
hayaan nalang natin siyang paglaruan ang earth gamit ang gravitational pull niya.

ang gravitational pull at liwanag na kanyang hatid tuwing gabi, hayaan nalang natin siya dun.
nakakalungkot mang isipin, kailangan na rin niyang magpahinga.
paalam buwan. paalam.

---------

kasama nga rin pala niya ang bituin, at kalangitan.
hayaan na natin sila sa sarili nilang kinalalagyan.
ok ba yun?

oo, mahirap para sa'tin, lalo na sa'kin.
dun ko lang naman kinukuha madalas ang mga pautot ko e.
hanap nalang ako ng bagong metapora.

mahirap yun, lalo na nasanay ako sa buwan.

---------

show, don't tell.

---------

ang kaliwa ko't ang kanan mo'y
sabay na naglalakad
patungo sa kanan ko.

minsa'y naulanigan kong sinabi mong
sa kaliwa mo naman tayo tumungo,
para maiba naman,
di lagi sa kanan ko.

di ako pumayag
tumungo sa kaliwa mo.
pagkat di ko kabisado
ang ruta sa kaliwa.

bumagal ang hakbang mo,
binilisan ko naman ang paglakad ko.
naramdaman kong humihikbi ka,
di ko na ito pinansin.

nang makarating sa dulo'y
di ko na pala magkahawak
ang kanan mo at kaliwa kong kamay,
patungo sa kanan.

------

ang labo nung mga salita, buti kapag buwan, lagyan lang ng ibang kasamang salita e mukhang tula na.

------

50first...ano nga ulit yun?

2006-02-12T06:06:00.000-08:00

medyo malapit na sa 50 times kong napapanood itong pelikulang ito, at tuwing napapanood ko ito ay parang bago ng bago ang dating nito sa akin. kung hindi ako nagkakamali ay inilabas itong pelikulang ito nga ganito ring panahon three years ago. pang-balentayms ba. at kung hindi rin ako nagkakamali ay una ko itong napanood sa walter mart calamba kasama si rica, yung first and last gelpren ko. haha, last kasi di paulit ako ngkaka-gelpren, busy e. pumayag siyang manuod kami nun kahit na napanuod na niya ito kasama si teacher abi. yun, umiyak pa rin siya nung second time nyang napanuod kasama ako. kaya kahit papano may centennial value este sentimental value sa kin tong hayup na pelikulang ito.

sa di inaasahang pagkakataon ay napanuod ko ulit ngayong gabi ito dito sa computer shop kung saan ako madalas tumambay sa kabundukan ng los baños. at wala akong ibang kasama kundi yung mga labas-pasok dito sa compu shop. at marami rin akong naisip na gusto sigurong iparating ng pelikula.

una, naaksidente si lucy bago sila magkakilala ni henry. at nung medyo magkakilala na sila e laging tinatanong ni lucy kung bakit nga ba hindi niya ito nakilala bago maaksidente at magkaron ng problema sa memory (sa mga hindi pa nakakapanuod e panuorin niyo muna bago niyo ito basahin, ok). ang tingin ko dito, lalo na sa mga me relasyon ngayon e, yung mga kapareha niyo ay may ibang buhay bago maging kayo kaya medyo trivial kung lagi kayong mag-aaway tungkol sa mga ex nyo at kakulangan sa oras dahil sa kaibigan. may sariling buhay ang kapareha niyo. at kung lagi lang tong magiging source ng away, magtigil-tigil nga kayo, hindi pa kayo mag-awasa.

ikalawa, ginagawa ng magulang ni lucy ang routine nila nung araw kung kelan naaksidente si lucy at mula doon ay hindi na nagbabago ang buhay nila. siguro sinasabi ng pelikula na hindi maganda ang routinary activities. makakasawa at nagkakalokohan lang. i mean, kung hindi siguro dumating si henry sa scene ay habambuhay nilang gagawin yung bertday nung tatay ni lucy at manuod ng sixth sense, walang improvement para kay lucy at buhay ng tatay at kapatid niya. so, anong ginawa nitong si henry, gumawa siya ng video tape na magpapakita ng aksidente ni lucy para maiba naman at gumawa siya ng mga activities tulad ng reunion nung mga kaibigan ni lucy para naman hindi na mahuli si lucy sa balita. ang pagdating ni henry sa buhay ni luscy ay nagpapakita na we should not dwell on the past and explore the future.

ikatlo, sa galing ni henry na mapa-fall si lucy araw-araw ay wala akong problema doon. siguro, siguro lang na mas maganda para sa lahat na ituring na first ang lahat ng gagawin natin. para naman me excitement, lalo na sa mga kapareha niyo, hindi dapat routinary at dapat para laging bago, tingin ko it keeps the feeling alive and kickin'. yun tipong pag kayo na e magkakasawaan kayo kasi, paulit-ulit-ulit-ulit-ulit l;ang ang gimik niyo sa buhay. ewan ko ba, marami pa kong naisip kanina kaso nakalimutan ko na yung iba e, yaan mo, pag nagkita tayo kwento ko sa'yo.

hoy, ikaw. siguro nakalimutan mo na ko no kaya di ka nag-rereply...

by the way, i'm brando, brando braganza...

from soc130 class. yes, i'm the guy who sat beside you and...

you still, can't remember me...tsk, sad...

so, i guess, that's it,i thought...aaa, nevermind...

teka may isa pa kong realization sa film, di ba nung sinabi ni lucy ke henry na tigilan na ni henry si lucy at magpatuloy na ito sa buhay niya ay ginalang naman ni henry ang desisyon na iyon ni lucy. ang sakit nun a, tatanggalin ka sa memory ng isanng taong mahal mo, tapos katulong ka pa sa pag-erase at pagsunog ng moments niyo, tsk. ang naisip ko lang dito e igalang nnatin ang desisyon nila... haha... kung ayawan na, ayawan na.

but NOOOOOO... bumalik si henry mula sa kalagitnaan ng dagat at sinubukan niya sa huling pagkakataon kung at baka sakaling may future pa sila ni lucy...

just give it a try. baka sakali.

and they live happily, though mahirap, ever after.

wouldn't it be nice if we could ... nanana...di ko na alam kasunod na lyrics, nakalimutan ko na.

di mo parin ako maaalala, tsk, natatandaan mo ba. kagabi, halos apat na oras tayong nagbabad, sa telepono. inabutan na tayo ng umaga non. ngunit bakit ngayon, malamig kang bigla, magdamag na sa tabi mo wala manlang, hello, hello, hello. naririnig mo pa ba ako?Kung wala na tayo sa telepono'Pag nandito na tayo sa tunay na mundoHello, 'di na kita naiintindihanMalabo na ba ang linya sa ating dalawa.Hello, gising ka pa kaya?Hello, nahihilo na ako sa 'yo.

waaah...hapi balentayms..

Sa hilaga, ang kanluran at silangan ay alas-dose.

2006-02-10T00:25:00.000-08:00

Sa huli'y magtatagpo
ang kanluran at silangan,
sa liwanag ng kahapon
at dilim ng bukas.
Sa hilaga.

Alas-dose.

Ang simula'y lilisan
sa dakong silangan,
ang dilim ng bukas
ay ningning ng ngayon.
Ang silangan.

Alas-dose.

At hahabol ang kanluran,
sa silangan lumisan.
At magiging kahapon
ang ningning ng ngayon.
At kanluran.

Alas-dose.

Ay, ang wakas ay simula
gaya ng simula ay wakas!
Ay, alas-dose!

--------------

pula. puso. pag-ibig.

2006-02-09T00:35:00.000-08:00

sa martes ay araw ng mga puso, mabuhay ang mga kapuso!

congrats sa mga taong matagumpay na namemaintain ang kani-kanilang relasyon, mga idol!
mabuhay kayong mga in-love, mga kasalukuyang masaya at nababaliw sa konseptong pula, pag-ibig at puso. pula.puso.pag-ibig.

nais kong ipa-abot ang aking lusbos na pasasalamat sa mga taong nakasama ko sa mga nakaraang araw ng mga leche, este puso pala. salamat. ngayong taon ay may bago, matutulog ako buong araw ng mga teeny boppers, este puso pala. maraming advantages ang bagong gimik ko na to. una, makakatipid ng halos dalawang libong piso sa gastos. bulaklak, cake, pagkain, at something ispesyal tulad ng ispesyal buko pie, siopao, halo-halo, ethnic na "something" from somewhere at late night tambay na gagstusan mo ng mga walong daang piso. ikalawa, makakapag-pahinga naman ang katawan ko sa sunod-sunod na puyat at pagod. ikatlo, di ko nga kailangang mag-isip ng gimik para maging moment ang pagkakataon. ika-apat, di ko na rin kailangang maligo ng maaga para maasikaso ang something ispesyal na ihahanda. actually marami pang advantages ang gimik na to sa sobrang dami, nakalimutan ko na ung iba.

sa may gigimikan at gigimik ng mga lumang gimik sa balentayms, ok yan, at least masaya kayo at ang inyog kapareha, pero ito tandaaan niyo, MAG-HIHIWALAY DIN KAYO! pero masaya yan, tuloy niyo lang.

naisip ko lang, bukod ito sa naisip ko kanina, di ba mas bago kung wala kayong celabration ng kapareha mo ngayong balentayms? wala lang, naisip ko lang. maiba naman, hintayin ang mahal na araw para i-celebrate ang araw ng mga puso.

pero nung asian period ng pilipinas (meaning bago dumating ang mga kastila), e wala naman talaga tayong balentayms e, nung dumating lang ang mga kano tsaka nauso yan, ibig sabihin, di talaga kasama sa kultura natin yang balentayms na yan, nakiki-uso lang tayo. tsaka, bakit kaya feb 14 yun? di ba pwedeng august 20 na lang, o kaya april 8, o kaya naman november 1. in any case, dapat siguro maka-isip tayong mga pilipino ng ibang paraan kung paano natin ipagdidiwang ang pag-ibig.ang alam ko yung mga tribong di nasakop ng mga mananakop e may malupet na celebration ng lab tingin ko mas maganda kung yun yung i-adapt natin. tingin nyo?

sino ba ang nagsabing pula ang kulay ng pag-ibig? tsk, tungin ko mas maganda kung black na lang e. bakit black? kasi yun yung presence of all colors. halimbawa black rose ang ibibigay mo sa mahal mo, kasi sa di mo maipaliwanag na pakiramdam ay gustong mong ibigay sa kanya ang lahat ng kulay ng roses, pero di naman yun posible, e di black na lang. di ba may sense naman yun?

dahil sa mga tanong na gumugulo sa utak ko ngayon, mas magandang palampasin ko na lang ang ang feb 14. di pala ko pedeng matulog katulad nung nabanggit ko kanina, daming gagawin sa samahan.

--------

sa hilaga'y magtatagpo
ang liwanag ng kahapon
at dilim ng bukas.
sa hilaga.

alas-dose.

-------

problematic ang problem analysis

2006-01-30T06:52:00.000-08:00

Sa huli'y magtatagpo,
ang kanluran at silangan.
Sa dilim ng kahapon
at liwanag ng bukas.
Sa hilaga.

Alas-dose.

-----------

kapag ang pinoproblema mo ay problem per se, leche.

-----------

di na madalumat ang lamat
sa salaming naka-unat
napupurol na rin ang pluma
sa kakasulat
sana'y tuluyang mabasag
salaming sukdulan na ang lamat
nang ako'y masugatan
at magamot kagad.

-----------

ely ,marcus ,raymund, buddy. sana tumugtog ulit kayong magkakasama. kalimutan na ang mga masamang nangyari dati. for the passion that captures us all and transcends through generations. sa ligayang inyong hatid mula ke aling nena hanggang kay shirley. para sa masa. sa mga pare ko at gintong alak, ke julietearjerky at fruitcake. sa spoliarium. sa huling el bimbo. ang kaliwa't kanan ng toll gate. sana kahit isang gabi lang makita ko ulit kayong tumugtog.

-----------

congrats manny.

-----------

waaaahhh!

kangkong syndrome

2006-01-16T07:02:00.000-08:00

only an open mind can read with an open eyes.

after the sun sets in this month of uncertainty and oblivious discomfort of familiarity, i found myself thinking on how would i get- the moon. her nearness summons the sky to display her lucid light, the light that was never hers to start from. i am blinded by her, she's somewhat there but never was.

it's been three straight months now that i'm bothered by her. she's there, i know, but i can't reach her. maybe it's because of that smartest global network that works under the sun. it's bull. or i'm the one not trying to reach her? the questions rose from the dead that was set before the morning strikes back. she's there, at that third floor pad across this wall where i'm eavesdropping a word from her. nonetheless, i'll be burning my lungs out just waiting if she would ever passed by. i felt like Galaad (one of the knights of the round table) in search of the Sangrail that was lost in the oblivion (i want to thank alex for the word) or maybe in transition.

tonight is third day of the moon's full bloom. some are fooled by the full moon, they were captured and had been held captives for centuries ago. i hope that i will not be part of their league, beacause i'm just an ordinary being in search of an unfathomable jewel.

------------------

Para sa'yo
ang mga lantang rosas na ito,
ang talulot ng paghihintay
at nanlalamig na mga tangkay.

Para sa'yo
ang kaning lamig na ito
na sa tagal na nakahain
ay pinanis na sa inip.

Para sa'yo
ang tsokolateng ito
ang nakauumay na tamis
na tinunaw ng lumbay

Para sa'yo
ang haranang ito
na hindi mo dinungaw
mula sa'yong pedestal.

Para sa'yo
ang mga hinabing salita
na nagsasabing
alangan ako
para sa'yo.

pwede bang itigil muna ang pag-ikot ng mundo para maka-pag-isip ako.

2006-01-12T04:57:00.000-08:00

dahil hindi ko na alam kung breakfast, lunch, dinner, merienda o midnight snack kita yayayain para kumain at makasama.
dahil kapag kinakamusta kita ay "ok lang" ang reply mo at di ka na nagkkwento.
dahil hindi na rin nagkukrus ang landas natin at di na kita makidnap.
at napaparanoid na ko sa kakaisip na may isang malupet na nilalang ang dumidiskarte sa iyo at iniiwasan mo ko.

eto sa'yo... siopao.

wala eh, hanggang ngayon ay hindi ko pa rin talaga sigurado ang sasabihin. " i like you" ba? o "i love"...yak. ang korny kase. pwede naman yatang di na sabihin e. kaso wala rin naman talaga akong ginagawa. tsaka eto lang a, sa di ko maipaliwanag na dahilan ay superficial talaga masyado ang panliligaw. ilang araw na kong nakikipagdebate sa mga kakilala ko pero talo parin ako kapag sinasabi nilang:

"bakit pa naimbento yan kung hindi kailangan, bakit marami paring bumibigay dyn.."
ang sagot ko nama'y,

"eh kase, iba siya, iba talaga siya...tsaka ang korny korny nun e, kakatamad pa..."

pero bigla kong narealize na kailangan pala talaga ng panliligaw. parang initiation sa frat, soro o kahit anong orgs. para mahalin mo, kailangan paghirapan talaga.

e nahihirapan naman ako a, na maghintay ng reply nya at positibong sagot kapag niyayaya ko siyang kumain.

maghintay lang siya, pambihira, history tong next step ko... pero natatakot talaga ako. sa totoo lang, kaya siguro superficial tingin ko sa panliligaw e takot akong mabasted. e kasi kung sakasakali first time yun kasi hindi naman talaga nababasted nung unang panahon na naniniwala pa ko sa panliligaw.

waaaahhh...
Yonder wails
On my sleeve
In the arms Of make-believe
Sleep will set you
The arms of make-believe
In the arms that let me be.

siguro nga sleep will set me free kasi sa panaginip ko nakasama ko siya e...

ang korny ko...ang korny ko...ang korneh koh...waaaaahh... sabi ko na nga ba kapag tinamaan ako katulad din ako nung ibang teeny-boppers dyn e.

pers taym po.

2006-01-08T05:55:00.000-08:00

kung akala natin lahat ng first ay masarap/masaya, mali po tayo.

unang hithit ng yosi: nkaka-ubo, nkaka-suffocate, hindi masarap

unang lagok ng serbesa: mapakla, makalulunod, sasabihin sa sarili " hinding-hindi ako malululong dyn..."

unang pakikipag-halikan: nakagat ang lips ng partner, dumugo...ewe..hehe

unang turok ng syringe: tsk, mapapaluha ka ng di mo namamalayan

unang pagpasok sa school: nakakaiyak lalo na kapag nawawala yung sundo mo tapos may mga bullies na manggugulo ng buhay mo. hehe, wild.

unang singko: unbearable.

unang lipat sa men's dorm ng uplb nung hinatid ng buong pamilya: lahat sila mangingiyak-ngiyak, pati ako. tapos hindi ka makakatulog for a week kasi may multong nangungulit.

unang pag-ibig na nasawi: kailangan pa bang i-elaborate itu?

o diba, lahat naman hindi talaga masaya/masarap. pero,pero,pero, kapag nakasanayan na...wala nang kwenta, ni hindi mo na mraramdaman ang pait, ang pakla, ang sakit, ang hapdi, ang takot, ang pag-aalinlangan. ma-iimune ka na.

tatapang ka kapag nalampasan mo ang mga pers taym ng buhay mo, kaya kailangan nang gibain ang takot at subukan ang mga bagay-bagay. sa abot ng makakaya ng sikmura mo.

tsk, pero ako, may isang bagay na hindi ko pa nasusubukan ulit. pambihira, para akong bata.

and that's how the cookie crumbles.

2006-01-02T02:11:00.000-08:00

eaverytime i've decided to squeeze after realizing it's worth it, then here comes the mighty alter saying, "yeah ryt loser, you've been X!"

and who's that someone, i'm wondrin , that gave her a zenith experienced? that's deep.

oh God.

for all the troubles of saying it.

2005-12-27T06:08:00.000-08:00

there was once a traveller who would go places just to have an economic load (well, that's 3 minutes worth of call or 30 text msgs), 2 pieces of balut, and 3 sticks of Marlboro, and spend the night walking. thinking that someone would give him a beep and have an all night's talk about nothing in particular.

the traveller was a seeker, seeking for something that was lost along his way. the mystifying belief of one supreme being and the majestic throne somewhere far from here, was corrupted and exploited by all the fancies and rationalities that he've learned along the road. and after sometime, he realized that something was really missing despite all the victorious roads that he've travelled.

as of the moment i've heard he was somewhere he do not know where. he's lost in transition, trying to get a life way beyond the economic load, 2 pieces of balut, and 3 sticks of marlboro. i hope he finds his way, and return to his respective place of abode.

eto na naman...

2005-11-25T14:17:00.000-08:00

ako sa aking paninimdim. sa aking patuloy na paglalakad ng walang pupuntahan kundi ang abode. tamang-tama ang pangalan ng lugar na ito dito sa may unibersidad ng pilipinas los baños. isang net shop na may malupet na playlist ng winamp ng halos lahat ng gusto kong makinig na kanta. dito nauubos ang pera ko, makinig sa winamp nila. lalo na kung badtrip. dito lang ako lage, sa computer number 5. masaya dito e. minsan inaabot na ko ng closing nila. yun ibang pumupunta dito ay nanunuod ng mga anime na dina download sa net. di ko na naman kailangan mag-download kasi nga malupet na ang playlist.

yun lang naman talaga pakay ko kaya pumupunta ako dito sa may parteng silangan road ng UPLB (pagpasok mo kasi ng UP gate na wala naman talagang gate, ay may kanluran road at silangan road, taga kanluran road ako), makinig sa winamp ng abode, tsaka maghanap ng mga matagal no nang hinahanap, tsaka umasang makasalubong manlang siya. kaso simula nung simula ng semestre ay di ko pa siya nakakasalubong tuwing pumupunta ako sa silangan road upang makinig sa winamp ng abode. minsan kasi talaga hindi maaring pagtagpuin ang silangan at kanluran. pero balita ko may isang lugar kung saan nagtatagpo ang silangan at kanluran, dun yata sa grove yun, di lang ako sigurado.

siguro nawiwirdohan na ng mga tao dito sa'kin, check ako ng check ng mail, wala naman ngmememeyl sa'kin. masaya dito sa computer number payb. natatandaaan ko pa nga dati, nakasama ko yung taga-silangan road na iniistok ko. wala lang, share ko lang. masaya ako nung mga panahong yun dito sa kopyuter number payb, noon yun. ngayon e solo na lang ako. kung sa bagay, isang beses lang naman nangyari yun at di na ulit naulit pa. pero kahit isang beses ko lang siyang nakasama, basta, iba. eto nga't siya ang dahilan ng paninimdim.

ano kayang nangyari dun, kung ano man yun ay wala naman akong karapatan upang kulitin siya at tanungin.

ang kompyuter number payb at ako. close na kame, biruin mo ba naman pati nga hilakbot ng akingdamdamin ay nalalaman din niya. salamat na lang at may kompyuter number payb sa silangan road.

grrr.

2005-11-23T20:40:00.000-08:00

lam mo yung ginawa mo talaga yun trabaho mo ng maayos? yun tipong di ka na kumakain ng maayos, naglalakad ka sa initan at di makapag-asikaso ng sariling buhay, para kumausap ng lecheng mga heads ng school para sa isang activity. tapos ayos naman. nag-confirm sila. tapos after a week, bumalik ka dun sa school, pagbalik mo nag-back-out sila, di na daw sila pwede. kainis yung mga malabong kausap no. buti na lang binigyan na ni gloria ng executive clemency yung mga lola sa koreksiyonal, medyo sumaya ang araw ko.

isang buong show yung sinabi nilang pupuntahan nila tapos biglang mag-baback-out sila, leche no. isang buong show na naka-reserve na sa kanila at biglang hindi na sila manunuod. saan ako ngayon hahanap ng ibang pupunta dun ngayon? buti sana kung sumagot sila ng hindi sigurado at pabalikin na lang ako kapag nakapag-decide na talaga sila, hindi yung magco-commit sila ng 350 students tapos di pala sila sigurado, anong tingin nila sa kin nagjojoke? ano yun joketime. labo.

habang nasa loob ako ng faculty room kanina nagwawala yung demonyo sa loob loob ko. gusto nyang patumbahin ng malupet yung kausap niyang kung sino man yun at pasabugin yung buong faculty room at school na yun, pero di ko siya pinakawalan, itinali ko siya ng kadena, baka kung ano pang magawa niya. pati na yung bibig ko kanina di ko na rin pinagsalita, ngumiti na lang ako. pero may isang pasaway, yung mga mata ko. dun yata lumabas lahat ng alimpuyo ng galit.

nakita kong tumiklop sila sa tingin ko sa kanila, yun tipong gusto na nila akong palabasin nung faculty room at baka bigla akong sumabog. tumahimik na lang ako habang naglalakad palabas ng silid. nanggigigil ako, gusto kong pugutan sila lahat ng ulo tapos isabit dun sa flag pole nila dun. ang labo talaga nila. ang labo talaga ng mundo. tapos mukhang nagko-conspire pa silang lahat para bad tripin ako. bad trip talaga. ang bigat sa dibdib nung di ka kagad nakasigaw kasi, syempre may iniingatan ka rin namang pangalan. napaka-unprofessional nilang kausap.

seryoso akong tao, lahat ng lumalabas sa bibig ko totoo. kaya huwag nila ako bibigyan ng rason na kesyo ayaw i-compromise nung ibang teachers yung time nila kasi naghahabol sila ng lesson, hindi ko na problema kung bobo silang magturo. hindi kalokohan yung inihain ko sa kanilang film kaya bwisit sila wag nila akong gagaguhin. bibilhin ko yung school na yun tapos susunugin ko at papatayuan ng gimikan, gaguhan na pala ang labanan e.

basta, tapos, may isa pang bagay na laging nasa utak ko at hindi mabigyan ng matinong rason.

hindi naman sa ganun.

2005-11-15T14:14:00.000-08:00

i'm broke and it's not fine. my glasses are also broken. sad.

akala ko naman wala, pero meron, meron pala. masyadong mahirap ang maghintay, nakakamatay. aba, ang sampung minutong paghhihintay ay nakakabawas ng trenta minutong lifespan ko, bakit? syempre, yosi. tapos eto pa, habang inaakala mo na , ehem, wala.

grrr..waaaah...sarap sumigaw kaso baka isipin nila na papansin lang ako, pero eto, kainis. KAINIS.

at ang nakakainis pa lalo, ngayon ko lang nalaman. e kasi naman, masyado akong makulit. tanong ng tanong akala naman kaya. yan, may masamanng drawback na ang pagiging usisero ko.

committment. kung yun lang ang pag-uusapan, meron naman ako nun kaso kapag sasamahan ng priority, tingin ko dun sasablay. akala . basta. kwento ko na lang kapag nakita niyo ko sa ilalim ng umaalimpuyong araw. yun e kung magkikita tayo.

walang dapat ma-buryong ngayong gabi kundi ako.buryong.

2005-11-10T21:30:00.000-08:00

maglakad sa campus mag-isa ngayong gabi. o mas maganda maghanap ng kasama?
mag on-line, kaso kakatapos ko lang naman nag-surf kanina.
nakakabato. nakakainis, kasi may gagawin na naman ako para sa mahiwagang samahan. pagod na ko. wala na bang iba?

tapos, yun.
makinig na lang kaya ng halina sa parokya para aliw.
wala rin namang epekto, lumbay pa rin.
maghapong lumbay. hay.

si gloria kasi, ang tibay, ayaw pa patalo.
bigyan manlang sana niya ng presidential clemency yata tawag dun, basta yung matatandang lola sa koreksiyonal, ok na kahit yun muna gawin niya ngayon.

tapos?
yun.

tsk, kasi naman kasi.

ano!? magsalita ka!

baliw.

aliw.

agiw.

ipagpatawad mo, aking kapangahasan. binibini ko sana'y maintindihan.
alam kong kailan lang tayo nagkatagpo ngunit parang sa'yo ayaw nag lumayo.
ipagpatawad mo, minahal kita agad...yaaaak. -sina vic sotto me kasalanan nito e.

pero ang lahat ng ito'y totoo...nge...

waaaaah...

inom, tingin ko may future dun e.

tingin ko lang naman yun.

someone's got to do it

2005-11-04T19:20:00.000-08:00

"who is watching whom? the idea that history may well be a function of voyeurism provokes intriguing questions...who is savaging whom?" - blurb from Alfred Yuson's Voyeurs and Savages.

there can never be a history, there are bunch of it, so let's call it histories. well, that's the point of view of the new historicist. history now can be included in our list of unverifiable facts that went in and out of academic discussions. whether this or that, who's the hero or not. evrything in the past cannot be validated, not until we can travel to the past.

i'm not sayin that the history books that we've read in our life were not valid, it's just that it is not the whole of it. it is history according to them, according to their biases and style of writing it. even in the time of the great minds that started out talking in greece, plato and aristotle didn't wrote anything, they just talk, and they have a sort of a"secretary" or "recorder" back then to write for them. so, we can say that what we are reading now were not plato's or aristotle's, they are the interpreatation of their so-called "personal assistants." they are the unsung heroes in our history/histories. let's just call them "the recorders." or if we like we can give them names and no one will ever question us for this because we can never say it's not true. or false.

mahirap magsalita ng tapos pero tinapos ko na.

2005-11-03T16:10:00.000-08:00

galak

2005-11-03T15:02:00.000-08:00

"...korny ang pag-ibig..."

yan ang tingin niya sa salitang pinagkakaguluhan ng marami at kinababaliwan ng mga nahuhulog...

"...its not that the whole thing about it is korny, para sa'kin yung common na konsepto about love e yung sa isang relationship. yun para sa'kin ang korny..."

bitterness aside considering reality.

"...masyadong dreamy na nakakairita.."

pero tama nga naman.

"yung love na yun is a feeling/idea lang na nilagyan ng makukulay na dekorasyon para maging intresting..."

o, diba? sinong makakapagsabing may mali dito.

"pero yun, sa tingin ko ang love love na yan masyadong vague para ma-explain niya ang sarili niya at para mai-explian ko ang tingin ko sa kanya..."

masayado na nga namang overused ang salitang ito at parang kapag may nararamdaman kang maganda para sa iba ay ito ang madaling mahagilap na salita.

"pero ito try lang, para sa'kin ang general concept ng love is about fulfilling the self in whatever way that suits an individual."

medyo vague, pero malalim. o mababaw lang din, kaya namang sisirin. iba't iba ang pakahulugan nito sa bawat tao at magandang maka-rinig ng iba't ibang sinasabi ng tao ukol dito. buti na lang at may bagong view na nakalap, magandang pagnilayan kahit medyo malabo pa sa ngayon.

mahabang sem, maikling panahon

2005-10-14T14:56:00.000-07:00

mabuti naman at marami na ang natapos ang sem. ako hindi pa. may exam pa ko next week at paper na dapat ay due ngayong araw na ito ngunit napag-desisyunan kong huwag magpasa dahil hindi guuumagana utak ko kagabi. bumigay na katawan ko. naisip ko na kesa naman magsubmit ako ng walang kwentang paper ay magsbmit na lang ng late pero isang malupet na paper. ok lang kahit walang grade o singko, at least the teacher can't deny na its a good, SCHOLARLY paper. diba?

pwede na sana akong umuwi ngayong oras na ito pero may gusto pa akong makita bago man lang lisanin ang elbi at mag-hibernate ng tuluyan(pero ma trabaho pako sa frat ng sembreak). ngunit di ko siya makita. haha. galing magtago. wala pa rin text. kahit bangs lang niya makita ko ok na. aba, isang linggo na nung huli ko siyang makita. isaaaaaang mahaaaabaaang linggo. ewan ko ba. nagpapa-miss ba yun? di naman siguro, pero kung oo nga, hoy!! hindi epektib ha. kala mo sakin, mamimiss kita, huh, di yata noh..(pero buong linggo ko na siya hinahanap sa bawat sulok ng elbi. kaso di ko talaga siya makita e. hmmm. wala na. medyo matagal ang sembreak no. wish ko lang matapos na non-stop ng lecheng globe yan. ayoko naman mag-globe, kase mawawalan ng essence).

nag-proctor ako kanina ng isang exam at nakakatuwa dahil inisip nilang lahat na teacher talaga ako. siyempre pormang pepsi e. nakakatuwa, may mga magagandang nagpapa-cute, kala nila bagong faculty ako. pero iniisip ko parin kung paano ko siya makikita, kahit nga sulyap lang.

waaah. diyos ko po.

please, please, please, kahit parang commercial lang. thirty seconds ok na e. kesa naman walang-wala. nagdadalwang isip tuloy ako kung masaya ba talaga ang sembreak. teeny bopper days were over, walk away from the line.

waaah. nagtataka lang kung bakit biglang nagka-ganun. tagal-tagal na naman ng non-stop e pero bakit ngayon pa. siguro wala lang talaga siyang ka-text dati? o mabait lang talaga siya? waaaah.

minsan lang to.
ang ma-pollen.
na-pollen naman.
tapos, mababasag.
mag-sesenti, luluha.
tapos.
simple lang naman diba?

medyo huli na rin kasi e.
weh ano naman.

baliw,baliw, ako.
iniisip ko pa rin kung gaano kasaya ang party ng mga langgam. yung tipong mapupuno ang araneta ng mga langgam kasi may magkokonsert din na langgam. saya siguro nun.

pero naghihintay pa rin ako ng text. kahit nararamdaman ko wala na. madalas kasi ng hinintay ko walang nangyayari.

" this is a land both fact and fiction, where generations leave no trace of themselves and everything is constantly wiped-out by clockwork destruction: typhoon, tsunami,earthquake, drought. because of this we have no memory of ourselves: we remember only the last deluge, the last seismic upheaval." -Eric Gamalinda "Empire of Memory"

tara, byahe tayo

2005-09-23T09:20:00.000-07:00

iguhit natin ang mga salita.

simulan sa pagpili ng kulay:
nagbabagang pula
maaliwalas na berde
nagyeyelong azul
kawalan ng puti
at ang lalim ng itim

buhayin natin ang hiraya.

maghanap ng emosyon:
nakakapagod na paghihintay
nakapatsing ngiting hindi maalis
ang pagsalubong sa umaga
pagbuhay sa tuod
nilapastangang talulod
paghahanap ng salulod

pakawalan ang bugso ng damdamin.

himayin ang napiling emosyon;
isang makulimlim na setyembre beinte uno
matigang nakaupo
sa lumang gusali
kung saan ika'y magdadaan
ala una hanggang alas kwarto'y di inalintana
inaasahang ika'y makikita
ngunit sawimpalad na alahero't di manlang nasilayan
kaya tumayo na lng sa kinauupuan, naglakad papalayo
at nakangiting nalulumbay pagsaipit ng alas singko

*hindi pa tapos to..aayusin ko pa

gulo

2005-09-22T19:33:00.000-07:00

paano mo isusulat ang magulo mong pag-iisip?
ganito:

magulo ang utak ko ngayon
buhol-buhol ang mga masalimuot na kaisipang nagtatalo sa aking maagiw na utak.
isang libo't isang isipin; mula sa kung bakit itim ang kulay ng madyas ko ngayon hanggang
sa kung anong anong itsura ng magiging kabaong ko kapag mamatay ako.

mapait ang timpla ng utak ko ngayon
parang chopsuey na hinaluan ng pinakbet na nilagyan ng sarsa ng lechon sa ibabaw at dalawang scoop ng ice cream sa tagiliran.

------------------------------------------------------

ang paggawa ng wala any mahalaga.

doing nothing is merely doing something and we say that something is really nothing that we only dressed-up to be something.

dahil sa wala nagmumula ang mga hiwaga.

from nothing there can be something that can be everything for a nobody that needs to be somebody.

sa pag-iisa mapapansin ang kawalan.

solitude is a way of experiencing nothing to develop something.

at kapag napansin mo na mahalaga ang kawalan ay tsaka mo lamang mabibigyang hiwaga at halaga ang wala.

isang alas tres ng umaga

2005-09-22T04:20:00.000-07:00

sinisipat ng sibat
sampung selyong salabat
sa sirkung Sulbutamol
sila'y sasabit, sablay.

lumilipad, lumilinsid
lakbay-diwang lumulutang sa lawa
lilibot ang likido
lalapnos sa litid

sumasabit ang sipon sa sinapupunan ng aking ilong
sa salubong mong halik at suntok
sa pisngi ko'y sumalpok
mula sa kamay mong yantok

nanaghoy ang katig:
"sa pakikipagbuno ko
sa mga mapaglarong alon
ay hindi manlang kita
malapitan ng harapan"

di na maikubli ng titig
maging ang boses ay nanginginig
kailan kaya mauusig
ang torpeng mahilig sa pag-ibig

tulog ako ng tulog
sa pag-asang aking malilimot
sa tulong ng surot at kumot
ang silakbo't uhog
mula sa iyong malupit na hilakbot

*independent po ang bawat saknong sa isa't isa

granos fatales

2005-09-20T20:28:00.000-07:00

patuloy ang pagdalahit ng ubo dahil sa mga nagkalat na grains sa kabundkan ng elbi.

pollen grains po.

pinagsabihan ako ng doktor na umiwas sa mga maalikabok na lugar, sa hamog, sa umaga, sa gabi at sa mga pollen grains..pano ko naman gagawin yun e ung mga bawal na yun ang madalas kong ginagawa.

para naman nyang sinabi na umalis na ko ng elbi kung saan ang buhay ay, buhay talaga. buhay as in life po ang tinutukoy ko dito.

akala ko ay sapat na ang pag-inom ng mga gamot na nireseta niya ngunit dumadagubdob parin ang kwarto sa lakas ng mga ubo ko.

na-pollen na naman ako. allergic pa naman ako dun.
i'm pollen, sa fallen grains. fallen, sa pollen angel. fallen. pollen.
and i'm pollen, pollen, pollen grains.

gulo.saya.aliw.enjoi.lumbay.icecream.kape.
apple cinnamon.pollen.jacket.catcher.ngiti.dreamer.
catcher of the dreamer. stranger.alphabet.curbs.steps.

the steps of the stranger to the alphabet beside the curb.

di magawang maalis ang aking mata
sa anghel na nakikita
iniibig na ba kita o ewan
di magawang magtanong ng aking bibig
irog na dalaga
sino ka nga ba talaga
kasi..kasi..
baka naman may minamahal ka ng iba
o baka naman iba ang yong tinitingnan.
sige, sige, baka magsisi
(stonefree, baka naman)

i'm stoned and i'm free.
and your, um, a fallen god as you've said it.

in between coughs and thoughts

2005-09-19T00:06:00.000-07:00

with this broken pen and old notebook
i wrote:

overlapping thoughts at 10 minutes before 12 midnight of everything sensical and not

the thought of being and non-being just caught me off guard when i've realized that death is the
realization of everything or maybe nothing

on the other hand, just when i thought i am sure of what i am doing and my footing, it just bumped into me that i am not, at any rate sure of what i want to be

working hard for something you believed is true might not be worth the effort because there will a come a time that you'll get exhausted and have a thought that, "why am i doing this?" senseless

academics? is it worth all the investment
it comes to a point where i don't believe in grades
it just a way of controlling students and the status quo
but then i realized that, there is nothing wrong in wasting your time to have a quality grade, besides,it is the very reason why most of us are here

then suddenly:

i found a jewel so precious and peculiar

an epitomy of eccentricity, complexity and dynamism, of simple yet complicated, of sudden twist and turn

the balance of yin and yang but at the grey part of of black and white

the complete progression of a four-chord pattern song that lost the transition in the middle of
the chorus and still make it to a point where bridge and coda part ways

an unfathomable jewel found at the deep trnch of MArianas where Virgil starts his journey to the middle part of the earth

a jewel with a blinding yet comforting light that i, myself, would want to hold on if there is nothing left.

yes, it's you, don't look back:

that captivating smile that penetrates my skin down to my cartilages then electrifies my mood

you're one hell of a simeone that a no one like me would want to be close to
and the thought of (let me borrow a line Karen) why do birds suddenly appear everytime you are near, just like me they long to be, close to you

there are a lot of things in your mind i know, i am willing to know them all
if you would just let me
but if you don't want to, sounds like a loser but it's ok

then i conclude:

i have found someone that will break me again into pieces.

aliw

2005-09-11T19:35:00.000-07:00

nakaka aliw ang kantang astro ng radioactive sago project parang tula na nilalagyang ng sounds. sounds tulad ng gitara, drums, sax, synthesizers, boses ni lurds, tama ba espeyling nyan. inuubo ako habang pinapaknggan ang ikantang ito dahil siguro sa usok nito, swabe at mabango pero nakaka-ubo. bakit palaging ganito ang pandale ng radioactive sago project parang tulang nilagyan ng tunog, yung literal na tula at niolagyan ng tunog. parang nagpopoetry reding na may background na tunog. sinubukan kong subukan kantahin ang astro at nahirapan ako, nahirapan ako ilagay sa tiyempo at tugma ang pagkanta slash pagtula. mahirap pala ang ginagawa ng bokalistang si, ano na nga ulit ang pangalan nun, yung palanca awardee na hindi mukhang palanca awardee pero palanca awardee at halimaw magsulat. halimaw magsulat, maku;lit gumamit ng salita, makulit talaga. makulit, makulit, makulit, makulit, malikot, makulit, malokot, magaling, malamig, swabe at mabango. umaapoy ang salita pagkatapos ay umuusok, grabe na to, tumatanim na sa utak ko ang usok na dulot ng kantang to. maganda ng ibig sabihin ng tula slash kanta hindi ko alam kung ang pagkakaintindi ko dito ay ang nais ngang iparating nung halimaw na palanca awardee p[ero nagustuhan ko siya.

aliw.

astrotayopare

2005-09-11T19:23:00.000-07:00

ASTRORadioactive Sago Project

Para sa tunay na lalaki
Para sa tunay na lalaking hindi natatakot
Para sa tunay na lalaking hindi natatakot tumalon sa
Bangin
Para sa tunay na lalaking lumalangoy sa salamin
Swabe at mabango
Wag nang mag atubili
Bumili na kayo
Eto na ang totoo
Eto na ang totoo
Para sa tunay na lalaking lumilipad at lumulutang
Para sa tunay na lalaking nagsi swimming sa kalawakan
Para sa tunay na lalaking kumakanta at niroromansa ang
Buwan
Para sa tunay na lalaking kumakain ng kuwan
Swabe at mabango
Wag nang mag atubili
Bumili na kayo
Eto na ang totoo
Eto na ang totoo
Dahil eto na
Eto na ang
Astro
Astro cigarette
Astro
Astro cigarette
Pagkatapos mong kumain magyosi ka
Pagkatapos mong magyosi matulog ka
Mahimbing ka, managinip ka
Mangarap ka, lumipad ka
Kagabi napanood ko sa tv
Ang aking paboritong artista
Ang idol ko
Ang sabi nya sakin
Bumili ka ng astro cigarettes
Nagbebenta siya ng ilusyon
Nagbebenta siya ng panaginip
Nagbebenta siya ng pangako
Pangakong lumulutang na parang usok
Na galing sa isang malupit
At mabango at swabeng-swabe
At umaapoy na astro cigarettes
Swabe at mabango
Wag nang mag atubili
Bumili na kayo
Eto na ang totoo
Eto na ang totoo
Isang araw sa palengke
Sa dumaguete nakakita ako
Ng astro cigarettes
Bumili ako ng isang pakete
Sumakay ng tricycle
Papunta sa buwan at nagsindi
Nagsindi, nagrelax, nag enjoy
Hinithit ang ang isang buong pakete
Binuksan ang mata
At nagdancing dancing sa ibabaw ng mga planeta
Swabe at mabango
Wag nang mag atubili
Bumili na kayo
Eto na ang totoo
Eto na ang totoo
Dahil eto na
Eto na ang
Astro
Astro cigarette
Astro
Astro cigarette
Let's go!
Eto na ang
Astro
Astro cigarette
Astro
Astro cigarette...

still on the other hand

2005-08-24T07:42:00.000-07:00

about the last post.

i'm not one of the good old guys, i'm just hired to defend them and to act as their public relations consultant.

that last blog was paid for by the ff:

I'M-HAPPY-FOR-YOU FELLOWSHIP
IF-YOUR-HAPPY-I'M-HAPPY SOCIETY and
GOOD-O-BROTHER ORGANIZATION

dynamic beings

2005-08-21T08:41:00.000-07:00

men have long been accused of being abusive, apathetic, and egoistic beings. and it is also for the longest time now that we endured this kind of criticisms from women.

wel i can say that "some" guys are really guilty of this kind of feedbacks, it happens anyway.
what i don't like here is that, the generalization have been impesting the majority of innocent, boy-next-door guys who did their work excellently.

and i'm just also wondrin why is that it's always the negative side bein talked about in the women's washroom. it's killing me.

why don't they talk about these pathetic guys who are helplessly romantic who would jump off the carillion tower just to prove their "feelings." and those guys who were the practicioners of "i'h happy for you" fellowship, and the congreration of "if-your-happy-im-happy" society. these men who are more than willing to accept that they failed in their pursuance of love. and also there is still this "good o' brother organization" who are bein dumped because they just good to be like brothers anyway. hehe.

im saying that our race is not that bad, although there were some ruthless member of our race it its just minimal compared to millions of ggod guys out there. but our race have this big problem, there were some deviant members of our race that is infiltrating the group. they ar these third species called gays, this is one factor why the goldmembers decline from top positions.

bertday blog

2005-08-20T08:16:00.000-07:00

im a tabularaza born in this world.
painted, molded, and scriptured by the world
to be one with the world
and go against it.

the world did want me here,
to endure her sufferings
to conquer her obstacles
to surpass her limitations.

19 years of trial and error
228 months of striving and celebrating
6935 days of training and hoping
the last year of teen and playing

now i see that the world is not that tough
because the tabularaza she gave life is now
a work of art canvass, ready show her the difference
between a blank sheet and a painting.

Sa...

2005-08-08T01:35:00.000-07:00

Sa Steps...
...maraming kwento
Sa kwento
...may mga sikreto
Sa mga sikreto
...may ilang mga tanong
Sa mga tanong...
...may iilang sagot
At ang sagot...
...ay naroon din
...sa steps

all in a day's job(tama ba?)

2005-07-04T23:45:00.000-07:00

ngayon ko napapagnilayan na mahirap mamangka sa dalawang ilog ng sabay. hindi mo mapapagsabay ang dalawang bagay na malapit sa iyong puso.

inaamin ko na medyo nahihirapan ako sa mgatrabaho na naibigay sa akin ngayon sem ng mahiwagang kapatiran ngunit hindi ko naman ito maiwanan dahil ayoko naman na ang maging tingin nila sa akin ay pulpol na kapatid. ok lang naman sa akin ang mga trabaho, maganda nga ito dahil nasasanay ako sa pagtatrabaho, ang ikinalulungkot ko lamang ay hindi ko na masalubong ang bukang-liwayway at maka-samba sa dilim. nahihiya na ako sa mga kasamahan sa pagsalubong sa bukang-liwayway at pagsamba sa dilim. hindi ko na malanghap ang hiyas ng umaga, at maipinta sa papel ang mga salita tungkol sa mga binhi ng ulirat. isang malungkot na pangyayari. kunghindi lamang sa masuwerteng sked na alas-siyete ng umaga araw-araw, maahil ay makakapag-lakad pa rin ako, ngunit nasanay ako - at alam kong hindi ito dapat maging dahilan ng hindi paglalakad - na wala na dapat pali-paliwanag basta't gawin ang dapat gawin. patawad mga kapanalig.

gustong-gusto kong gumising at sumama sa mga paglakad ngunit hindi ako hinahayaan ng aking katawan, siguro ay pagod rin siya sa kanyang maghapong trabaho. pero lilipas din ito, alam kong lahat ng ito ay may katapusan, hindi ngayon, marahil ay bukas, o kung hindi naman bukas ay sa mga dadating pang mga panahon. basta naniniwala ako na darating ang araw na makakausap ko muli ang mga propeta sa umaga at gabi na gumagabay sa bawat hakbang at kurba ng kamay.

sa muling pagbabalik

2005-06-16T18:17:00.000-07:00

masarap pakinggan ang sinasabi ng tubig. ang paglagaslas nito mula sa tuktok na kanyang pinanggagalingan at pagbagsak sa mga kasamahan.

nung martes ay tamad na tamad akong bumalik sa lb. sa hindi ko alam na dahilan ay magkahalong takot at takot at takot ang nag-uunahang magtatakbo sa aking utak. sa totoo lang, pakiramdam ko ay may masamang mangyayari sa akin sa byahe o pagdating ko ng los baños. hindi ko alam. habang naghuhugas ako ng pinggan ay sinabi ko sa sarili ko na kapag may nabasag akong babasagin sa mga hinuhugasan ko ay hindi na talaga ako tutuloy. natapos akong mag-hugas ng pinggan ayt wala namang nabasag.

pero iba pa rin ang pakiramdam, mabigat. naligo na ako, inayos ang bagahe, nag-mano sa aking lola, nag-kiss sa aking nakakabatang kapatid, lumabas ng pinto at nag-abang ng bus. naghintay ako ng bus sa loob ng kinse minutos, medyo nakakainip kaya nagsindi ako ng sigarilyo para ma-aliw naman ako kahit papano. lumulubog na ang araw, nagkukulay-kahel na ang kalangitan na lalong nagpalumo sa aking pakiramdam. isang pakiramdam na noon ko lamang naramdaman sa sata ng aking buhay. pakiramdam na sa loob ng dalawang oras na biyahe ay maaari akong mamatay at maglaho naang bigla sa mundong ito. magkahalong lungkot at saya.

lungkot dahil naisip kong hindi ko na matutupad ang mga pangakong binitiwan ko sa aking mga magulang na dadalhin ko sila sa paris. lungkot dahil mamatay akong hindi ko yata nagawa ang dapat kong gawin dito sa mundong ito na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nalalaman pero nararamdaman kong meron akong isang malaking bagay na gagawin para sa, medyo exage man ay para sa sangkatauhan. saya dahil sa wakas ay malalaman ko nga kung totoo ang langit at ang mga bagay na tinuro sa akin mula noong bata ako tungkol sa langit at kabilang buhay na patuloy kong pinag-iisipan ngayon kung anong itsura noon kung meron ngang ganoong lugar. lahat ng ito ay bumulaga sa pag-click ko ng lighter.

nakakadalawang hithit pa lang ako sa aking yosi ay may nakita na akong paparating na bus, nainis ako. hindi kasi ako sana'y na nagtatapon ng yosi na hindi p ubos at kung magka-totoo man ang naiisip ko noong mga panahong yun ay sayang naman dahil hindi ko naubos ang huling stick ng yosi. kailangan ko nang sumakay.

hindi ako pinaupo nung mama na nasa may parteng unahan ng bus dahil wala daw siyang paglalagyan ng bag niya. masama man ang aking loob ay hindi na ako nakipag-talo sa matanda dahil iritable lang ang pakiramdam kapag nakatabi ko sya sa byahe. tinahak ko ang center aisle ng bus at lahat ng mata ng mga pasahero ay nakatutok sa isang pobreng bata na hindi pinaupo ng matanda. sa dulo na ako nakakuha ng mauupuan, kagaya ng iba inayos ko ang kumbinasyon ng mga air-con para hidi ako malamigan masyado. nilibang ko ang sarili sa panonood ng sine sa bus (isa ito sa dahilan kung bakit sa airconditioned bus ako sumasakay, may libreng sine). pero sa kasamaang palad ay hindi maganda ang pelikula kaya napag-isipan kong buksan na lang ang kurtina para mag-sight seeing. biglang tumigil ang bus kaya naudlot ang paghawi ko sa kurtina. may isang mukhang kolehiyala na walang boyfriend ang sumakay at natipuhan din niya ang upuan na sana'y uupuan ko pagkasakay ko kanina, pinatabi siya nung mama. nakakainis man ay hindi ko masisisi yung matanda, kahit ako siguro'y ganon din ang aking gagawin. huminga na lamang ako ng malalim at hinawi ang kurtina. isang malaking basag na bintana ang nagpakita sa akin. parang tumigil ang minutong iyon, hindi ko maialis ang aking mga mata sa basag na bintana. ito yung mga pagkakataon sa pelikula na iikot ang kamera at biglang ifofokus yung bida tsaka yung basag na salamin.

ocho ocho singkwenta

2005-05-16T16:38:00.000-07:00

paalam marikit kong kaibigan
sana'y nasa mabuti kang mga kamay
nawa'y alagaan ka niya
ingatan at huwag iwawala

sa limang buwan nating magkasama
akala ko'y di na tayo magkakawalay
ngunit di ko manlang namalayan
ikaw pala'y wala na sa king mga kamay

isang gabing kasama ka
kampante akong sabay tayong maglalayag
ngunit nauna kang bumaba
tangay-tangay ng isang mamang
mukhang goons sa pelikula

hinabol kita, ngunit di na naabutan
nawalang parang bula ang mamang
mukhang goons sa pelikula

nanlulumo akong sumakay ulit ng jeepney
nakatangla't nag-sasight seeing sa may bintana
habang nililipad ng hangin ang aking buhok
at kumakanta ng 'may isang mamang kumagat sa alikabok'

sana'y mag-krus muli ang ating landas
hindi man ngayo'y sa susunod na mga panahon
at kahit sa gitna ng mga talipandas
hahanapin kang parang sinulid
na isusulsi sa aking bigkis

*tribute sa aking nanakaw na cellphone, paalam sa iyo aking kaibigan...

sirang sonata

2005-04-29T02:21:00.000-07:00

nais kong gumawa ng tula
yung katulad nung sa hale

broken sonnet kanilang binuo
nilagyan ng tunog
naging kanta

magaling sila
sa iilang salita
nabuo ang kanta
may album na
may pera pa

sana'y makagawa rin ng tula
na paglaon ay maging kanta
tulang alay sa kanya
tulang ang laman ay siya

kahit walang album
kahit walang pera
basta't siya'y maigawa
ako'y masaya na

bakit makulit?

2005-04-29T02:03:00.000-07:00

nakakita ako ng no loading
dun ako sumakay
nabasa kong no unloading
dun ako bumaba
cool-let

sinabing wag pindutin
pinindot ko
sinabing tigilan ko ang pagpindot
dinere-deretso ko pagpindot

nakapaskil na bawal ang pumasok dito
binuksan ko ang pinto at pumasok
bawal ang menor dito ika ni manong
bertday ko na bukas

ikaw ba'y bingi o sadyang tanga lang
sigaw nung babae
tiningnan ko siya
tila nanlamig ang mga tuhod niya
nasindak yata ang bungangera

after all

2005-04-22T16:59:00.000-07:00

sa loob nang matagal-tagal na panahon ay nakapag-bukas ulit ako nitong account ng aking kaibagang si Silverio Antonio Galvez INGgles.

matagal na namahinga ang utak ko sa masalimuot na mundo ng showbiz, este, paggamit ng blog upang maipakita sa mga dumadaaan ang mga naglalaro sa inaagiw na utak ko. nagtatampo na nga yata ang azul na Pilot ko na may masking tape na aking kaagapay sa pagmumura sa walang kalaban-laban na papel. dati'y masayang naglalambingan ang aking azul na Pilot at ang journal na walang linya ngunit nitong mga huling araw ay tila naging maasim ang kanilang pagtatambal, kasalanan ko ito. wala kasi akong ginawa kundi magpalaki ng tiyan habang nagpapabola sa mga sinasabi ni Willie Revillame sa mga contestant sa wowowee, kunyari naniniwala ako na para sa mga pilipino ang palabas na ito. nakakasawa na itong palabas na ito bago magsimula at magtapos ang show ay kinakanta yung nakakasawang kanta ng wowowee. sa luzon, sa visayas, at sa mindanao, lahat ng sulok ng mundo...leche.. mas maganda pa rin yung mula apari hanggang jolo.

may maganda rin namang naidulot ang pagpapakababoy ko sa aming bahay. dahil sa pagsusuka ko ng dugo nitong nakaraang mga araw, hindi na ko na ngayon maka-jamming si Empoy, si Miguel, si Red, si Gin...haaay, namimis ko na sila. pero dahil sa ayaw kong mamatay nang walang kakwenta-kwenta, kailangan ko muna silang layauan. gusto ko naman mamatay dahil sa naka-gawa ako ng kabutihan sa iba...hoy! hindi ko balak maging bayani, ayaw ko lang talaga mamatay ng ganun-ganun lang. ikaw, gusto mo bang mamatay dahil sa alak? gusto mo bang sa burol mo ang pinag-kkwentuhan ng mga tao ay 'kawawang bata, ang agang namatay...tsk, tsk, tsk, tomador kasi..' aba, e ang pangit naman yata nun diba. mas maganda kung topic sa burol mo ay 'sayang naman tong batang to, marami pa naman sana tong magagawa sa buhay niya, bakit kasi late yung rescue team na ipinadala sa phuket...nalunod siya dahil ibinigay niya yung life jacket niya sa, aba'y ano na mga ba ulit yung pangalan nun..' o diba, astig...tipong isa ka sa rescue team na pumuntang phuket tapos kulang yung life jacket. a ewan.

naisip mo na ba talaga kung ano ang papel mo dito sa mundo? ito ang nagagawa ng maghapong pagtunganga sa bahay at natitigang ang utak sa pag-iisip. mga limang taon ko narin itong iniisip, hindi ko pa rin makuha kung ano nga. siguro dadating na lang ang panahon na malalaman ko kung ano nga yun.

hindi mo maiintindihan ang isang bagay kung hindi mo pa ito nararanasan. nakakatawa man, maraming tao ang nagdudunong-dunungan sa mundong ito. magbibigay sila ng mga advises sa iyo, kala mo totoo, yun pala naunahan ka lang na magsalita.

hindi na rin ako makapag-yosi ngayon. una, dahil pangit tingnan kung sa harap ng lola ako magyoyosi. ikalawa, pakiramdam ko ay gasgas na ang lalamunan ko. at ikatlo, dahil... haaay..

haaay, after all...

nga pala, masaya yung workshop. masarap yung trigo tsaka tuna.

kinse minutos

2005-04-06T06:10:00.000-07:00

procrastinate...

paano ka nga naman niya magugustuhan kung ikaw ay isang malaking pasaway, tamad at procrastinator.

nakita ko nanaman siya kanina.
nabigyang katuparan ang isang linggong hiling sa itaas.
kinse minutos ng mababaw na kamustahan
kinse minutos nag mahahabang mga ngiti ko
kinse minutos ng pagpipigil ng halakhak
kinse minutos na pagnanakaw ng malalapot na titig
kinse minutos...un lang

mukha nanaman siyang balisa, nagmamadali at walang oras sa mga walang kawenta-kuwentang pagpapa-kyut ng pobreng pawasay na hindi alam ang gagawin sa kanyang buhay.

napapadalas ang paglalaro niya sa utak.
naroon siya't nag-aayos ng hardin, may hawak na sprinkler at masusing inuusisa ang mga talulot ng bagong tanim na mga orchidsd.
naroon siya't naghahalo ng ng harina, baking powder, asukal, keso at itlog sa bine-bake na blueberry cheesecake.
naroon siya habang nanonood ng lifestlye channel.
naroon siya, sa aking ulirat.. sa aking pangarap...naroon siya..

2005-03-29T00:20:00.000-08:00

hindi ko malaman pero alam ko may problema ako sa tipo ng pag-iisip ko ngayon. chopsuey ngayon ang utak ko. sari saring sahog ang naglalambitin sa mga cobwebs ng utak ko; may repolyo, may mga halamang gulay galing baguio, may mga young corn, ,may mrs. baria, may galera, may saging, may kamatis, may pinikpikan, may oranges and lemons, at kung ano ano pa.. matagal ko na kasing hindi nalilinis ang utak ko kaya medjo magulo at inaagiw na.

gustong-gusto ko na mag-bakasyon pero dahil sa may gagawin pa para sa akads, heto ako ngayon sa comsat at ngbblog. hindi ko ba alam kung anong mangyayari sa mga susunod na araw pero tinatamad talaga akong mag-exam bukas. pero alam mo, kahit medyo polluted na ang utak ko, may isang vacuum cleaner na mahusay para mawala ang agiw ng mga utak ko.oo, siya na mga yun. hindi ko pa nga rin siya nakikita, tagal-tagal na mula nang huli kong nasilayan ang kanyang nunal sa may ilalim ng mata at ang mga hand gestures niya na nakaka-aliw panoorin habang kinakausap mo siya. tapos bibilangin mo kung ilang "anyway" yung sasabihin niya tapos, tapos pag ihahatid mo siya sa may gate ng apartment niya sasabihin niya na "bahala ka k**o, pinahihirapan mo lang sarili mo" ..nakakatuwa..nakaka-aliw.. parang yung kanta ng masculados. kakalungkot din naman.. sana mag-workshop na para masaya.. kelangan ko ng tula ng laway ng bolpen ng papel ng load ng bakasyon ng pagkain ng saging ng pera ng bagong bahay ng mymp na double cd ng, ng, ng...

kilala nyo ba si nanding ansurez, yung pumatay kay lilian velez, yung si cesar montano ang gumanap tapos si sharon naman si lilian velez. may maganda siyang sinabi dun sa pelikulang yun e, ang pangakong napako salitang sumusugat. nakaktuwa ano.

summer fling? summer fling, makes me feel fine, throwing all the jasmines in my mind. kanta yan. pero hindi para sa'kin.

don't you know that i want to be more than just your friend...blah,blah..kanta rin yan, para sa kanya.

sisilipin, uulitin lang, hahanapin, bibigay naman,...kanta rin yan, true faith kumanta awit para sa kanya.

hindi mapigilan ang pag-ulan

2005-03-27T16:55:00.000-08:00

kanina'y mahina lamang ang mga iyan
medyo masaya pa, kaya pang magpabasa

di nagtagal ay unti-unti na ang pagtusok ng mga munting patak ulan sa balat
di naman nakapag-dala ng payong dahil excited na makita ka

pagdating ko naman dun ay wala ka pa
tulog ka pa daw sabi ng kaibigan
lalakad na sana kaso nagpahintay ka
umuna na sila, nagpaiwan ako
ngunit sabi ko'y nahuli lang din ako

masaya nang makita kang padating
basa na ang polo na suot ko pa kahapon
mabuti't may dalang payong
sumukob ako sandali ngunit may diyosang biglang sumulpot

saltik naman ako habang sinisipat ang pilit na pagkawala ng sinag-araw mula sa pulutong ng mga lencheng ulap.

pagkabuhay

2005-03-27T16:35:00.000-08:00

wa wakas ay nakapag-blog na ulit matapos ang mahaba-habang panahon.
excited akong pumunta ng puerto galera (libre yun kaya ako makakasama, hindi kami burgis para pumunta dun na manggaling sa sariling bulsa ang gagastusin).

eto mga tunog sa naglalaro sa utak ko habang hindi ako nabigyan ng pagkakataong makapag-blog.

stealing sagada from a distant shore
savoring the stillness of a splendid scenery
shrieking of twigs
shrivelling of the night
scintillating screen while im holding the mouse

saging.saging.saging

sulyap-titig.sulyap silip. sangktuwaryo ni sisa.

salamin at salabat.

saging.saging.

sibat. puso ng saging.

saging.

spuro es sang sumatakbo sa sutak so. sindi so salam sung sakit sasta salapit sa sang sworkshop. sasaya sun, sadami sana sang sumunta. sana say sagandang sangyari. saya.

on the verge

2005-03-21T17:36:00.000-08:00

ng nalalapit na bakasyon. hindi ko parin naamoy ang boracay, sagada, o puerto galera. (e bakit ko naman ma-aamoy yun e ni hindi alam itsura nung mga yun, mga burgis lang ang nakakapagbakasyon sa ganong lugar). ang pinapangarap ko lamang ay makapag-bakasyon; matulog, kumain, manuod ng Lovers in Paris (kasi hindi ko ito natutukan masyado kaya gagawin ko ang lahat para makakuha ng mga piratang vcds nito), at magpaka-baboy. mag-aaral din ako ng stat para ma-remove ko na this summer at maging normal na estudyante na ulit ako.
naiinis na ko sa lay-out ng blog ko, ang gulong kausap, hindi naman talaga kasama dapat yung mga As after ng title e nakiki-epal. hindi naman lumalabas pag nasa preview. basta magulo, ang gulo-gulo. hindi ko na malaman ang gagawin ko para matanggal yang malaking A na yan sa title ng mga blog ko. a ewan. ang gagawin ko pag tapos na lahat ng kelangan kong gawin ay maglista ng mga summer escapades ng barkada, mas mainam na yun para nakakapag-handa kagad ng pera pag may lakad.
on the verge, bakit ba yan ang title nyan? on the verge of falling? o letting go? ba ewan ko, basta ako nahulog na ko, at nagpakawala na rin, pero sa magkaibang pagkakataon. dati i'm on the verge of falling, wahaha, i fell, head over feet, parang gago no. nahuhulog ng walang sasalo. e bakit naman kasi nahulog sa isang taong hindi ka rin naman talaga sasaluhin? nagmamagaling kasi, feling mo kaya mo yun mga ganung tipo, mag-isip muna. o heto bibigyan kita ng pampanuod ng sine.
maraming mga bagay ka na pinalalampas, lagi mong sinasabi sa sarili na wala kang regret sa buhay mo, ok lang ang lahat. hoy! mag-isip ka kaya ulit, matatapos na ang sem at ano ang ginawa mo? wala! pambihira ka kasi, mahilig kang kumuha ng bato na ipupukol sa sarili mong ulo, ok lang kung sa kalaban mo ipupukol e, pero hindi, sa sarili mong ngayon ay nagkukumahog sa paghahabol.
o, aangal ka. marami ka naman talagang hinahabol a. may nagawa ka na ba sa matagal mo nang binabalak? wala diba, lagi ka kasi nag-pprocrastinate, akala mo ikaw ang diyos ng iyong mundo. hindi. hindi lahat ng bagay makukuha mo sa pagpapabukas ng gawain. tingnan mo ha, alam kong alam mo na alam na niya. ang masama nito malamang ay magkailangan kayo. diba? lahat ng tao sa paligid niyo alam na na ikaw ay isang hunghang, baliw. ilang baliw na salita na ang na-text niya sa'yo? diba laging may baliw sa unahan ng text niya? pero nakakatuwa naman diba, kasi at least ay nagrereply siya sa iyo, pinag-aaksayahan ka niya ng piso, ang friendly niya no, nakakatuwa. e tingin mo ba may mangyayari kapag ikaw mismi nagsabi sa kanya ng nararamdaman mo? aba, ako hindi ko alam, e hindi naman ako ikaw. ako kasi pag may gusto...wala pala, wala pala akong gusto, kuntento na ako sa buhay ko. pero bakit nga ba wala kang magawa? nahihiya ka ba? e bakit ka naman mahihiya, hindi ka na bata at wala ka rin sa mga pa- tweetums na crushes. seryosohan ito, tatandaaan mo. o malamang natatakot ka. natatakot ka no? wahahaha, ok lang naman maging friends lang kayo diba? ganito kasi mangyayari nyan kapag sasabihin mo sa kanya ang iniipit mo diyan sa dibdib mo.

ahm...may sasabihin nga pala ko...mmm. mejo matagal ko na dapat to nasabi sa'yo kaso...ewan ko ba at natatakot ako...scary..

tapos sasabihin niya...

baliw ka! ano ba yun? (kunwari hindi pa niya alam pero naghahanda na rin siya ng sasabihin)

alam mo kasi (yung pangalan nung gurl), (o ano na, bumabaluktot na yung dila mo at hindi mo masabi na...) mahal...mahal e...mahal ang pamasahe, magiging seven pesos na daw..

baliw ka talaga (pangalan mo), pati ba naman yun pakikialamanan mo, alam mo ganyan talaga ang buhay. anyway, buti na lang mag-kaibigan tayo...

wahahaha, saltik ka nanaman kasi hindi mo nanaman nagawa ang pinaka-crucial na step, ang mag-confess ng feelings. pero hindi mo ba nakikita yung mga indicator niya, o diba lagi ka niyang sinasabihan na 'buti na lang friends tayo' or something like that... haynako, bahala ka sa buhay mo... pero alam mo, baliw ka nga talaga.

nakanang

2005-03-17T15:21:00.000-08:00

tibok ng puso'y di mapigilan
ilang beses na rin itong huminto sa pag-tibok
nawalan ng bisa, di dinaluyan ng dugo

ilang beses nang tinangkang ikulong a rehas ng lumang lunchbox
itago sa sulok ng antigong iskaparate at kalimutang ito'y naging bahagi ng katawan
ang mahalaga lang naman ay ang baga para sa yosi at bahay-alak para sa serbesa

ngunit sa di inaasahang pagtatagpo ika'y nakilala
dala-dala ang mainit na ngii at maaliwalas na presensya
alam kong clicheic ngunit nagmamadaling kumawala mula sa rehas ng lumang lunchox ang malakas na kabog sa dibdib
nawasak ang antigong iskaparate at naghihingalong bumalik sa dati nitong pinag-lalagyan

two days

2005-03-16T07:44:00.000-08:00

i'm here again, sitting in front of this screen, trying to write my research paper. it is our last meeting in CommArts 104 (a subject in the Communication Arts program) and before we left the classroom, there was a sudden power interruption. i don't know if it is a conspiracy between the universe and her, but there was darkness. but then there was a reflection of her, standing in front of us. she continue giving her last words before we part ways and a possibility of not seeing each other again. but anyway, i never really knew that what would happen next will be significant to me and the rest of my days.

"live one day at a time"

these were the words that gave light to my worried life. she said there two days that we don't need to worry about; yesterday and tommorow. all we have to do is to live for a day and every little thing is gonne be allright. don't worry, about a thing coz every little thing is gonna be allright, thanks Bob. we cannot do anything about yesterday so let it go, get over it. and tommorow, is a big question mark, so why worry.

when i was looking for a place to land

2005-03-15T22:43:00.000-08:00

...ako'y napadaan sa isang lugar kung saan maaari kang makapag-isip at matulog.
isang lugar na madalang kong madaan dahil na rin siguro nawala ang gana kong makinig sa mga tinuturo nito. hindi ko alam kung bakit sa pagkakataong ito ay napadaan ako doon, marahil hinahanap-hanap ko na rin ang pakiramdam kapag nagpupunta doon, hindi ko rin naman kasi maitatanggi na gumagaan ang pakiramdam ko sa tuwing nagpupunta ako doon lalo na kapag ako lamang ang tao.

kanina ay hindi ko akalain na may happening pala doon, may nakita akong mga naka-barong at naka-gown. may mga umiiyak, may mga tumatawa, may mga mukhang windang, may mga nagmamadali, may mga walang pakialam - at isa na ako doon - at marami pang iba't ibang mukha ng nilalang. may mga maliliwanag na bumbilya at may mamang may hawak-hawak ng paraphernalia na ginagagamit upang pahintuin ang mga sandali at ikulong ito sa mahiwagang papel. magaling ano? ilang sandali pa ay nagsimla na ang prusisyon mula sa may bandang likod. mabagal ang bawat hakbang, ninanamnam ang bawat pagdampi ng bagong sapatos sa pulang carpet na naka-latag sa marmol na sahig. may isang cute na bata na nagsaboy ng mga bulaklak sa lalakaran ng mga animo'y bida ng mga sandaling iyon. ang kahuli-hulihan sa pila ay isang babae. puting-puti ang suot nitong chick na ito, ang hindi ko lang maintindihan ay kung bakit umiiyak siya. ang alam ko ay dapat masaya ka kapag may ganitong mga happening sa buhay mo, ngunit hindi ko rin naman alam ang sinasabi ng mga luha niya kaya masama naman sigurong magmarunong kaya minabuti ko na lamang na maupo sa may bleachers sa labas.

naramdaman kong masisiyahan ako sa happening doon kaya tumambay ako kahit na sandmukal ang gagawin, 'moment ito' sabi ko sarili. di nagtagal ay nagsimula na magsalita ang emcee. 'tumayo ang lahat para sa...' nagsitayuan naman ang lahat at waring nakikinig sa binabas nung emcee. ok naman ang mga binabasa niya ngunit nang magsalita na siya ay nagpanting ang aking tainga, isa lang daw ang simbahan na minahal ng diyos. maganda na ang senario para sa akin, mukha namang ok yung dalawang bida na naka-upo sa unahan, nasira lang dahil sa emcee. sayang.

thou shalt not blog

2005-03-15T19:11:00.000-08:00

hindi ako dapat nag-bblog ngayon.

dapat ay nagbabasa ako ng gagamba at gumagawa ng research paper dahil kasalanan ang mag-blog sa mga panahon ngayon. ngayon ay panahon ng kwaresma, tama nga ba? sa viernez ang pasahan ng ilan kong mga papel at sa susunod na linggo naman ang sandamukal pa lalong papel, hindi ko alam kung bakit hindi ako makapag-isip ng maayos ngayon, dahil ba nagnangarag na ako o dahil tinatamad lang talagang gumana ang mga brain cells kong nauubos na dahil sa pag-inom ng serbesa. sabi ng diyos ay mag-abstinence daw sa mga panahon ngayon, teka lang ang diyos nga ba o ang simbahan? but anyway, wala akong panahon maki-pagtalo sa simbahan ngayon. eto sabi ni St. Thomas:

"If you bring forth what is inside you,

what is inside you will save you.

If you do not bring forth what is inside you,

what is inside you will destroy you."

O we ano ngayon, ano ba naman pakialam natin kay Tomas sa pagsasabi niya ng ganyan. pero malamang ay may katotohananan ang mga katagang ito. kung mayroon kang nais sabihin ay ilabas na kaya hindi naman sigurong masamang mag-blog kahit babagsak ka na sa mga papel.

*salamat nga pala sa isang propeta sa pagbibigay ng writing prompt na yan.

kape at saging

2005-03-11T11:16:00.000-08:00

hindi ko alam kung anong meron sa dalawa ngunit pareho ang epekto nilang dalawa sa

aking katawan. pareho silang nakaka-adik at hindi nagpapatulog. na-aadik ako sa kape

kasabay ng pagka-adik ko sa saging, adik talaga ako. may pagkakatulad ba ang caffeine sa

potassium?tama ba ang ispeyling? hayaan na lang, adik e.

hindi naman sa hindi talaga sila nagpapatulog, minsan ay ginagawa ko din silang

pampatulog, lalung lalo na kung kailangan ko talagang matulog dahil sa maaga pa akong

maglalakad para pumunta sa palayan. sa totoo lang e kaya lang ako pumupunta sa palayan

ay dahil sa saging. araw-araw akong umaasang makikita siya doon ngunit ni minsan ay

hindi na ulit siya naka-sabay sa paglalakad, lumakad ako ng lumakad, wala pa rin siya.

hanggang sa nakasanayan ko na maglakad ng wala siya at ang mga propeta na lamang ang

kasabay sa pagsalubong sa bukang-laway, este, bukang-liwayway pala.marahil ay

naguguluhan na ang bumabasa, kung meron man, ok lang yan, pareho naman tayong

naguguluhan.

debut posting

2005-03-10T06:26:00.000-08:00

wahahaha... sa wakas ay naka-gawa na rin ako ng blog...matagal ko itong pinapangarap, simple lang pala ang paggawa nito. may tatlong isteps lang, nakakatawa kasi nagkakamali pa ako.

"He who does not know how to hide, does not know how to love" - JKL

ang di raw marunong magtago ay di marunong magmahal. lumakas ang kabog sa dibdib ko ngayon, hindi ko alam kung dahil ba ito sa paper na hinding hindi ko masimulan o dahil sa tama nga siguro ang kasabihang ito. ngayon ay iniisip ko kung marunong ba akong magtago ng nararamdaman.
matagal ko na rin naman akong nagtitimpi na sabihin ito sa kanya, tinatago kung baga. ngunit kumalat din ang balita at di ko na namalayan kung saan ba ito nagsimula.
minsan ko lang naman siyang nakilala, isang gabi matapos ng pagsamba sa dilim. kakatapos lang namin noon kumain ng tapsilog at mami sa isang pang-gabing turo-turo.matagal ko na rin namang nakikinig ang pangalan niya, ano nga bang pangalan yun?
di nagtagal ay naging kakuwentuhan ko na rin siya. hindi ko malaman kung bakit sa tuwing makikita ko siya ay gumagaan ang pakiramdam, maaliwalas ang paligid kapag nandyan siya (o siya sige clicheic na pero ganun talaga e). ang kanyang mga ngiti ay parang asukal sa aking kanin, ang pag-kumpas ng kanyang kamay ay sinusundan ng mga matang di napapagod sa pghabol sa mga ito. ngunit tama na ang kwento. hanggang kailan kaya ang pagtatago? matatapos ba ito? paano malalaman kung kailan dapat isiwalat ang nararamdaman?

perom kung ito nga ang batayan ng pag-ibig, marahil ay hahayaan na lamang na ganito, pasulyap-sulyap, aabangan siya sa may steps at kapag nandyan na siya ay magkukunwaring di siya ang pakay.